Jy kan na die potgooi van die gesprek wat Christelle Web-Joubert met my op rsg oor die Daveltjies gevoer het, luister by http://www.rsg.co.za/images/upload/sound/klanke/20120110_LEESKRING_Chanette_Paul.mp3

Ek het by my venster uitgekyk, oor die prieel oortrek van pienk bougainvilleas, na die Kleinerivier wat onder my erf verbyvloei. En in trane uitgebars. My laaste Daveltjies het ʼn man gevind wat haar waardig is en is vort na die land van vir-altyd-en-ewig-gelukkig. Dit het gevoel asof ek wees agtergelaat is. In daardie jaar het ek immers Daveltjies geëet, gedrink, geslaap, ge-alles. Hulle was my girls. Op ʼn manier my prosteses om enigiets van ʼn taalstryder tot ʼn argeoloog tot ʼn skilder te word.

In daardie stadium het twee dinge voorgelê: In die onmiddellike toekoms was my 50e verjaarsdag in Oktober. Dis nogal iets wat mens oor jou mortaliteit laat nadink. Wat jou laat wonder: hoeveel stories sal ek nog ingepas kry? En dan was daar angswekkende vooruitsig dat ek nie meer kon uitstel om aan daardie storie wat so lank al aan my deur klop aandag te gee nie. Lily Reynecke se getorring aan my kom toe al van ʼn jaar of twee vantevore af.

Gelukkig het ek nie geweet van die enorme leerkurwe wat voorlê met die verandering van genre nie. Gelukkig het ek nie geweet nog ʼn reeks lê in my onmiddellike toekoms nie. Of dat Gys Niemand hom toe al reggemaak het om my grys hare te vermenigvuldig nie.

Ook nie dat ek vier jaar later, in November 2010, sou hoor die Daveltjies gaan herleef nie.

Dis nog ʼn dag wat ek onthou. Ek was ek in die sewende hemel. Sedert die Daveltjies uit druk geraak het, het ek amper weekliks briewe gekry waarin lesers my gevra het waar hulle beskikbaar is. Aanvanklik kon ek help, daarna was daar net mooi nie een Daveltjie meer beskikbaar nie.

Dit was dus met groot vreugde en opwinding dat ek hier kon aankondig dat die Daveltjies herdruk word. Die reaksie was oorweldigend. My beker het oorgeloop.

Dis nou voor die benoudheid my geslaan het. My uitgewers het ʼn enorme mosie van vertroue in my meisiekinders gestel om al sewe boeke te herdruk en het groot onkoste aangegaan om dit in ʼn nuwe formaat met nuwe omslae te doen. Sê nou hulle verkoop nie?

Selfs in my benoudheid het ek nie besef hoeveel harde werk voorgelê het nie en ek het ook nie kon raai dat my stoutste verwagtinge vir die omslae so ver oortref sou word nie.

Die Daveltjies in nuwe gedaante slaan my asem nou nog weg. Ek pak hulle elke maand wanneer ek die nuutste een kry in ʼn ry langs mekaar uit en verwonder my aan hulle. Elkeen is spesiaal. Elkeen net reg. En saam is hulle vir my ʼn eenheid, ʼn familietjie so pragtig soos die meisiekinders self.

Al die harde werk was die moeite werd. Sover ek weet was elkeen van hulle tot dusver ten minste een keer op Graffiti se Topverkoper lys. Die reaksie van lesers was wonderlik. Per e-pos, op die blog, op Facebook, handgeskrewe briewe wat aan Lapa gepos of gefaks is. Sommige lesers het selfs laat weet dat hulle die ou reeks het, maar die nuwe een ook koop. Omdat hulle so mooi is en omdat hulle herhaaldelik gelees word. En dis lesers van alle ouderdomme. Van skoolmeisiekinders op Facebook tot ʼn bejaarde man wat die allermooiste briefie vir my gestuur het.

En nou is Fleur op die rak. Ek moet weer afskeid neem. Ek is weer eens half bewoë. Maar ek is ook trots op my meisiekinders. Hulle het mooi gemaak.

Dankie, Tamara, dat jy vir my die derde keer gewals het. Geleer het van oorlog en vrede, van die mense agter die sepia foto’s.

Dankie, Willemien, dat ek deur jou oë die Tweede Taalstryd beter kon leer begryp en in Ierland ʼn draai kon maak.

Dankie, Annabella dat ek kon leer tjello speel en saam stry vir vrouestemreg.

Wildewragtig Deborah, dankie veral vir jou. Deur jou kon ek die argeoloog word wat ek nog altyd wou wees.

Isabelle, dankie dat ek Pierneef van nader kon leer ken en jou hande kon gebruik om die skilderye wat ek graag sou wou maak, te skilder.

Maryntjie, ek is ʼn vrot kok, maar dankie dat jy my die geleentheid gegun het om desondanks wonderlike dinge met lemoene en laventel aan te vang.

En Fleur, danksy jou verstaan ek wyn en die fluisteringe in die vat soveel beter. Dankie.

En dankie aan julle, die lesers, wat dit vir my moontlik maak om te skryf.

Loer gerus hier vir ʼn proestukkie van Fleur:

http://romanzalesers.wordpress.com/2012/01/10/proestukkie-chanette-paul-fleur/

Fleur is onder meer beskikbaar by:

Fleur by graffitiboeke

Fleur by Lapa

Sien ook:

http://lapa.bookslive.co.za/blog/2012/01/10/heruitgawe-van-fleur-die-laaste-boek-in-chanette-paul-se-reeks-oor-die-davel-vroue/

]]> http://chanettepaul.wordpress.com/2012/01/11/fleur-n-tweede-afskeid/feed/ 2 chanettepaul 07 Fleur Front Cover Doc Uitsig studeerkamer Tamara - die matriarg Willemien - die taalstryder Annabella - die vegter vir vroueregte Deborah - die argeoloog Isabelle - die skilder Maryn - die konfytkokertjie Fleur - die wynmaker http://chanettepaul.wordpress.com/2012/01/06/oor-die-daveltjies-en-gyse-op-rsg/ http://chanettepaul.wordpress.com/2012/01/06/oor-die-daveltjies-en-gyse-op-rsg/#comments Fri, 06 Jan 2012 06:59:36 +0000 Chanette Paul http://chanettepaul.wordpress.com/?p=666 ]]>  LEESKRING

‘n Program oor skrywers en digters.

Ek praat vanaand so net na nege met Annemarie van der Walt op Radio Laeveld se program Kaleidoskoop oor my boeke en dinge.

Volgens die webblad http://www.radiolaeveld.co.za/ kan mens meeluister.

Sien die opsies by : http://radiolaeveld.ndstream.net/

Dis op so ʼn vlugtog dat ek en Rut toe vir twee weke op McGregor by Temenos beland.  Van dagbesoeke af, het ek reeds geweet dis ʼn magiese plek. Om soggens deur die poue wakkergeroep te word, tussen die skrywery deur in die tuine te stap, saans by The Well te gaan sit en my weergawe van ʼn meditasie te pleeg, plaas alles egter in ʼn heel ander dimensie. 

Die Temenos tuine is ʼn spirituele belewenis. Daar word geen onderskeid tussen godsdienste gemaak nie. Van ʼn Hindo-tempeltjie tot ʼn vredeskruis, van ʼn Boeddha tot ʼn klipsirkel met rune-simboliek. Alles het sy plek en sy bestaansreg.  ʼn Engel vir verlore kinders, staan nie te ver van ʼn moskee in die kleine nie, die menora in ʼn nissie bo ʼn watertjie wat loop, is ʼn klipgooi van die kerkie met ʼn houtkruis in die venster.

Ek het nie net met my Rut se magie aansienlik voller terug gekom nie, maar ook met ʼn ryker gees, ʼn groter innerlike rustigheid.

En ʼn vraag: Hoekom kan die res van die wêreld nie soos Temenos wees nie? Verdraagsaam en eerbiedig. Spiritueel in die wydste moontlike sin. Sonder oordeel of vooroordeel.

ʼn Mens moet daar wees, daar rondloop en werklik inneem, om dit ten volle te kan waardeer, maar stap saam met my deur die tuine van Temenos en verbeel jou die tuin waarin ons elkeen sou kon woon as ons almal werklik respek vir mekaar het.

(Meeste van die foto’s kom van die webblad http://www.temenos.org.za/ , ander het ek self geneem).

Dit was darem alte lekker om terug te kom van twee weke se skryf in afsondering en te sien my pakkie met outeurskopieë van Isabelle lê al en wag vir my.

Isabelle is nommer 5 in die die Davel-reeks en onder meer beskikbaar by:

Isabelle – Graffiti en Isabelle – Lapa

Lees meer by:

http://lapa.bookslive.co.za/blog/2011/11/11/isabelle-vyfde-boek-in-chanette-paul-se-reeks-oor-die-davel-vroue-heruitgegee/

Pieter Aspe (re Pierre Aspeslag) is  in 1953 in Brugge gebore en skryf reeds sedert 1996 voltyds. Hy word as dìe gewildste misdaadskrywer in Vlaandere en Nederland beskou. Hy het al meer as 1,5 miljoen boeke in België en Nederland verkoop. In 2001 ontvang hy die Hercule Poirot-prys vir een van sy boeke, Zoenoffer, en in 2002 die tydskrif Humo se Gouden Bladwijzer-toekenning. Hy is ook pas met die 2010 Knack Hercule Poirot-Oeuvreprys vereer. Aspe het Latynse wetenskappe by die Sint Leo Kollege in Brugge studeer. Hy woon tans saam met sy vrou Bernadette in Blakenberge.

Die Midasmoorde – Afrikaanse titel soos vertaal deur Daniël Hugo – is die tweede boek van ’n indrukwekkende en spannende reeks wat intussen ook tot etlike televisiereekse verwerk is. Die eerste boek is getiteld Die vierkant van die wraak. Kyk gerus na ’n lokprent hiervan op Youtube by Lokprent: Vierkant van wraak. Sy boeke is ook in verskillende tale naamlik Frans, Italiaans, Portugees, Pools, Duits, Spaans en nou ook in Afrikaans vertaal.

Aspe sal in gesprek wees met sy vertaler, Daniël Hugo. Hy sal ook deel vorm van ’n skrywerspaneel saam met Chanette Paul en Corlia Fourie, onder leiding van Karin Brynard. Dit is ‘n unieke geleentheid om saam met agt skrywers oor Bloemendal Restaurant se legendariese brunch te kuier en dan boonop nog vermaak te word deur Valiant Swart.

Daar is nog heelwat plek beskikbaar. Kom geniet al die lekkertes met ons. Dit gaan die boekekuier van die jaar wees.

Die funksie begin om 8h30, maar sal voor twee-uur klaar wees – vir dié van julle wat kinders by die skool moet gaan haal.

Kontak Marieta Nel by mnel@lapa.co.za vir meer besonderhede

Wat betaling betref, is daar drie maniere:

1. By die LAPA-kantoor by die Tyger Waterfront.
2. Elektronies aan LAPA –

ABSA
Takkode: 632005
Rekeningnaam: LAPA Uitgewers
Rekeningnommer: 040430105.

3. Vir diegene wat sukkel om ‘n elektroniese oorbetaling aan LAPA te doen:

Marieta Nel,

ABSA 4061415840

Santyger 632005

Gebruik jou naam as verwysing. Marieta sal elke dag oorbetalings aan LAPA doen.

‘n Lusmakertjie is te lese by Proestukkie – Deborah

Beskikbaar by onder meer: Deborah – Lapa & Deborah – Graffiti

Agterblad:

Haar pa sê sy’s ’n wildewragtig. En Deborah ís versot op argeologiese opgrawings. Sy dra graag haar boetie se klere. Maar beeldskoon en pure vrou, dié is sy.

Die argeoloog Heath Hughes leer haar as Doepie ken. ’n Jong seun, glo hy. Maar hy ontmoet ook vir Deborah. En altwee herken onmiddellik die intense aangetrokkenheid tussen hulle.

Saam beland hulle by die Zimbabwe-ruïnes waar hulle opgrawings doen – Deborah vermom as Doepie.

Sy weet sy het hierdie blonde man lief, maar hoor dat hy eintlik ’n leuenaar is en die vondste vir eie gewin hou.

Hy’s ’n dief, oneerlik, en die vrou in haar weet nie waarheen met haar liefde nie.

Ek wag nog so dat die e-pos aflaai en kliek toe maar gou op die LitNet Nuusbrief om te sien wat op die boekefront aangaan en raai! Daar is die voorblad van Dryfhout en ‘n Biebouw-resensie. My hart verys onmiddellik. Waar gaan die kritiek dié keer lê, wonder ek. Maar ek besluit om dapper te wees en gaan lees wat Madri Victor te sê het.

Toe is dit seker een van die wonderlikste resensies wat ‘n boek van my nog gekry het!

Gaan loer gerus by  LitNet-resensie – Dryfhout

Om te dink dit kos waarskynlik minder as die twee gratis boeke wat jy kry!